Cakarta’da doğan Ruben Rotterdam’da büyüdü. Burada çağdaş dans alanında prestijli Codarts Sanat Okulu’nda lisans eğitimini tamamladı. Almanya’daki çeşitli tiyatro topluluklarında yer almasında dansçılık kariyerinin rolü büyük oldu. Amanda Miller / Pretty Ugly Tanz Köln ve birçok bağımsız kareografla uzun soluklu işbirliği Reniers'in sanatsal gelişimini etkileyen en önemli etmenlerden biri oldu. Ruben Reiners sanatsal fikirlerini üç ayrı format ve odakla hayata geçirmektedir. Bunlardan ilki: illüstratör Barbara Steinitz ile işbirliği içinde yaratılmış, enerjik, vücutta hareketleri ve kağıt sanatının incelikleri arasındaki şiirsel etkileşime odaklanan Rubarb dans & sanattır. Ruben tarafından finanse edilen The Freiraum Ensemble Köln ise müstesna yerlerde konuma özel performanslar şeklinde Ruben Reniers ‘in yapımlarının disiplinlerarası karakterlerini ve başta görsel sanat olmak üzere diğer türlerin entegrasyonunu vurgular. Reniers’in Film / video ortamına olan ilgi aynı zamanda dansın sahnelenmesine de yansımıştır. Kendi yapımı olan “Ephemeral Rooms” adlı eseri. 25'inci Quinzena de Dança de Almada Uluslararası Dans Festivalinde ve moda markası MARC CAIN'ın en yeni video spot reklamında seyirciyle buluşacaktır. 2017 yılında, Reniers, Medea'nın Christina Rast tarafından yönetilen Schauspiel Dresden’deki tiyatro prodüksiyonu için koreograf oldu. Bu başarılı işbirliği Alice Harikalar Diyarında’nın Residenztheater München / Bayerisches Staatsschauspiel’de yapımıyla devam etti. Reniers'in koreografileri, genellikle güçlü, virtüöz, dinamik aynı zamanda narin karakteriyle ve farklılaşmış, samimi hareket stiliyle ulusal ve uluslarası ilgileri üzerine çekmeyi başardı. Reiners'in solosu SimulacrumX VI. Uluslararası soloDuo Dans Festival'inde seyirci ödülü ve „Förderer Nachwuchs“ ödülüne layık görülmüştür. Ruben Reniers, born in Jakarta, grew up in Rotterdam, where he completed Bachelor‘s degree in contemporary dance at the prestigious Hogeschool voor de Kunsten / CODARTS. His career as a dancer led him as a member of the ensemble to several theaters in Germany. His long-term collaboration with Amanda Miller / Pretty Ugly Tanz Köln, as well as numerous collaborations with freelance choreographers, was one of the main impulses for his artistic development. Since 2009, Reniers has pursued his fascination with movement and composition through the creation of his own choreographic works. He deals with his artistic ideas in three different formats, each with a different focus: rubarb dance & art was created in cooperation with the illustrator Barbara Steinitz, and focuses on the poetic interplay between energetic, bodyoriented movements and the delicacy of paper art. The Freiraum Ensemble, Cologne, was funded by Reniers and draws its attention to the particular appeal of site-specific performances in extraordinary locations, while Ruben Reniers‘ productions are distinguished by their interdisciplinary character, which is due to the integration of other genres, primarily visual Art, comes. Reniers‘s interest in the medium of film / video is also reflected in the staging of dance films, e. g. his production Ephemeral Rooms, which will be presented for the first time at the 25th Quinzena de Dança de Almada / International Dance Festival and the latest video spot commercial of fashion brand MARC CAIN. In 2017, Reniers was choreographer for the theatrical production Medea at Schauspiel Dresden, directed by Christina Rast. This successful collaboration continued with the production Alice in Wonderland at the Residenztheater München / Bayerisches Staatsschauspiel. Renier‘s choreographies are generally characterized by a powerful, virtuoso and dynamic as well as delicate, differentiated and intimate style of movement, and have already received great national and international attention. For example, Renier‘s solo SimulacrumX was awarded the „Förderer Nachwuchs“ and the Audience
Ruben Reniers Almanya Germany Solo Performansı / Performance İmge/Simulacrumx 28 Haziran June 20.45 -Koreografi/ Choreography: Ruben Reniers 6 dk/min -Müzik/Music: Evelyn Saylor Filozof Lucretius, retinanın üzerinde iz bırakan ince katmanları imgeyi ayırarak olayların görünürlüğünü şekillendirdiğini belirtmiştir. Böylece nesneler şekillerini yalnızca vizyonumuzla birleştirerek somutlaştırır ve bu nedenle yalnızca bizim tarafımızdan bir tür kopya olarak algılanır. Fakat bu kopya aslında orijinaline göre aynı mı? Eğer öyleyse, tüm bu gördüklerimiz aslında bir kopya değil midir? Eğer gözlerimize artık inanamıyorsak belki bir şeylerin gerçekliğini vücudumuzun çevresiyle izleyebiliriz. The philosopher Lucretius, posited that things shape their visibility by separating fine layers, simulacra, which leave imprints on our retina. Objects thus only concretize their shape by merging with our vision and are therefore only perceived by us as a kind of copy. But is this copy actually identical to the original? And if so, isn‘t actually all that we see only a copy? And if so, isn‘t actually all that we see only a copy? So if we can not believe our eyes anymore, maybe we can trace the authenticity of things with the periphery of our body.